Η τεχνολογική εικόνα του αθλητή

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Τα σύγχρονα αθλήματα υψηλών επιδόσεων αποτελούν μια παγκόσμια πραγματικότητα που οι αξίες της πηγάζουν σε μεγάλο βαθμό από την τεχνολογία. Κεντρικό θέμα είναι η σχέση ανάμεσα στα αθλήματα και σε αυτό που ονομάζεται τεχνολογική εικόνα του ανθρώπου. Υπάρχει η άποψη ότι η συνοπτική τεχνολογικοποίηση των αθλημάτων περιλαμβάνει, κάπως συγκαλύπτει, μια ανθρώπινη ανάπτυξη στην οποία οι αθλητές χρησιμεύουν ως ιδανικά μοντέλα. Αυτή η ανθρωπολογική διάσταση και μορφή της πραγματικότητας που συναντούμε είναι δυσοίωνη και ξεπερνά ακόμα την καλλιέργεια ορισμένων σωματικών τύπων για αθλητικούς σκοπούς.

Τα αθλήματα, ιδιαίτερα αυτά των υψηλών επιδόσεων, έχουν καταστεί μια άσκηση ανθρώπινης μηχανικής, που αποβλέπει στη δημιουργία όχι απλώς ενός αθλητικού τύπου, αλλά ταυτόχρονα και ενός ανθρώπινου τύπου.

Τα διάφορα αθλήματα υφίστανται εδώ και έναν αιώνα την πίεση να διαμορφωθούν ανάλογα από μια τεχνολογική τάξη, της οποίας αποτελούν ένα δυναμικό σύμβολο με δυο παράδοξα αντίθετους τρόπους. Από τη μια το αθλητικό χάρισμα (ταλέντο) έχει ως αρχή ένα δυναμικό σώμα, που μοιάζει με μηχανή και που προσφέρει μια αίγλη δύναμης, ταχύτητας και αντοχής. Το σώμα, δραστηριοποιημένο από μια θέληση που δεν μπορεί να μετρηθεί, αγωνίζεται στα στάδια. Από την άλλη, το σώμα του αθλητή έχει μετατραπεί σε ένα εργαστηριακό δείγμα, η δομή και οι δυνατότητες του οποίου μπορούν να μετρηθούν επακριβώς. Αυτό αποτελεί μια υλιστική ερμηνεία του αθλητικού σώματος, το οποίο έχει διάσταση μηχανής.

Αυτές οι τεχνολογικές διαδικασίες αποτελούν τη συγκαλυμμένη μορφή των αθλημάτων. Αλλά ακόμα και αν γνωρίζουμε περισσότερο γι' αυτές, είναι απίθανο να τις αποδοκιμάζουμε, αφού αυτές μετρούν τον ανθρώπινο οργανισμό αντί να τον αλλάζουν. Οι διαδικασίες που δεν δέχεται ο κοινός άνθρωπος είναι εκείνες που απειλούν ν' αλλοιώσουν το ανθρώπινο σώμα, ή την ανθρώπινη συμπεριφορά, για να προωθήσουν την αθλητική απόδοση. Όπως, δηλαδή, τη χρήση απαγορευμένων ουσιών και τις επεμβάσεις πέρα των ορίων φυσιολογικής ανθεκτικότητας του ανθρώπινου οργανισμού.

20 Οκτωβρίου 2007

Αθλητισμός για τη νεολαία

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Ο Αθλητισμός πάντοτε πολεμούσε για ν' αναγνωρισθεί σαν μια δραστηριότητα η οποία όχι μόνο προσφέρει στη διαμόρφωση ενός υγιούς οργανισμού, αλλά αποτελεσματικά συνδυάζει και την πνευματική καλλιέργεια των νέων.

Οι νέοι μας έχουν απόλυτη ανάγκη για χώρους όπου μπορούν να δημιουργήσουν κοινωνικές συναναστροφές και γι' αυτό πολλές φορές, αν δεν υπάρξει ο κατάλληλος φορέας που θα τους οδηγήσει σωστά, καταφεύγουν σε αμφίβολες λύσεις. Ο Αθλητισμός μπορεί να προσφέρει σ' αυτόν τον τομέα, γιατί η όλη διάστασή του εμπεριέχει δυνατά στοιχεία ηθικής, που μπορούν να δημιουργήσουν ισχυρές προσωπικότητες. Ακόμη, τα σωματεία παρέχουν στους νέους μας τις ευκαιρίες να ζήσουν σε ομαλές καταστάσεις και να δημιουργήσουν βαθιές, ειλικρινείς και μόνιμες φιλίες. Μπορούν ακόμα να εμπνεύσουν το πνεύμα της συνεργασίας και υπακοής στους νόμους και ν' αποκτήσουν αίσθημα ευθύνης για τα κοινά. Είναι γεγονός πως οι νέοι διακατέχονται από έντονα συναισθήματα αβεβαιότητας και αναζήτησης και κάποτε αυτά τους οδηγούν σε τραγικές λύσεις, όπως στα ναρκωτικά. Ο Αθλητισμός μπορεί στην περίπτωση αυτή να προσφέρει στον κάθε άνθρωπο τη μοναδική υπαλλακτική λύση για έντονες συγκινήσεις και εμπειρίες επιτρέποντάς τους ν' ανακαλύψουν την ατομική και ομαδική τους ταυτότητα. Επιπρόσθετα, ο Αθλητισμός αποτελεί ένα ανήσυχο και ανεξερεύνητο στοιχείο, που παρέχεται στους νέους για ανακάλυψη της πραγματικής αλήθειας, ενάντια στην ψυχολογική δυσφορία που επικρατεί ανάμεσα στους νέους μας.

Είναι απόλυτα φυσιολογικό, οι νέοι με τον ενθουσιασμό που τους διακατέχει ν' αντιδρούν συχνά απέναντι στους κανονισμούς, γιατί πράγματι η κοινωνία προσφέρει ανασταλτικά στην υπακοή παραδείγματα. Αντίθετα, ο Αθλητισμός διδάσκει το σεβασμό στους Νόμους, αλλά και στον αντίπαλο, διορθώνει τη συμπεριφορά, αποτρέπει τη βία και ενθαρρύνει την αφοσίωση, συναδέλφωση και φιλία.

Η έλλειψη κινήτρων οδηγεί τις περισσότερες φορές τη νεολαία στην καταδίκη να ζήσουν μια ζωή χωρίς ιδέες και στόχους. Ο Αθλητισμός από την άλλη είναι μια συνεχής έμπνευση, που αναζητά το ιδεώδες μέσω του έντιμου συναγωνισμού, με αντίπαλο που είναι σύντροφος στο παιχνίδι και την περιπέτεια.

13 Οκτωβρίου 2007

Εμπορευματοποίηση

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Μια ουσιαστική πραγματικότητα στο παγκόσμιο αθλητικό στερέωμα είναι ασφαλώς η εισδοχή της εμπορευματοποίησης. Είναι ένα γεγονός το οποίο δεν θα πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους κι ούτε να υποβαθμίζεται η σημαντικότητά του, αφού η πείρα μάς απέδειξε ότι αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην όλη αθλητική εξέλιξη, τόσο στην κορυφή όσο και στο πλάτος και στο βάθος. Δεν θα εξετάσουμε σήμερα εάν η εμπορευματοποίηση συνάδει με τα γνήσια αθλητικά ιδεώδη, αλλά την εμπορευματοποίηση στην πραγματικότητα.

Πρώτα θα πρέπει να δώσουμε μια λογική εξήγηση γιατί η εμπορευματοποίηση αποτελεί πραγματικότητα και ρεαλιστική αντιμετώπιση της σημερινής κατάστασης. Ο αθλητισμός κατέχει μεγάλο μέρος της δραστηριότητας μιας κοινωνίας και σαν τέτοιος είναι φυσικό να επηρεάζεται από τα άλλα κοινωνικά φαινόμενα. Ένα δε φυσικό φαινόμενο της εποχής μας είναι η εμπορευματοποίηση. Αποτελεί έναν επιστημονικό κλάδο, αναγκαίο στοιχείο οποιασδήποτε καταναλωτικής κοινωνίας, και αποτελεί ανάγκη και μέσο για μεγαλύτερα κέρδη.

Ο αθλητισμός έχει ανάγκη από κέρδη όχι μόνο χρηματικά, αλλά και ηθικά, γιατί και αυτά απαιτούν οικονομική ευμάρεια. Είναι τόσο διαδεδομένος και αναπτυγμένος ο αθλητισμός, που είναι αδύνατο το κράτος από μόνο του να αντεπεξέλθει. Έτσι, αναγκαστικά, ένα ιδεαλιστικό και ηθικό φαινόμενο έχει εμπορευματοποιηθεί. Η οποιαδήποτε εξέλιξη σε ένα σημείο σταματά, εάν δεν υπάρχει η υλική βοήθεια. Είναι γι' αυτό που, παρ' όλες τις διαφορετικές απόψεις για το σκοπό του αθλητισμού, θα πρέπει να δεχθούμε την εμπορευματοποίηση ως στοιχείο προόδου και ανάπτυξης.

Είναι τόσα τα άλλα άτυχα κελεύσματα της κοινωνίας, που θα πρέπει ο αθλητισμός να αποδείξει, με αποτελέσματα, τα θετικά και αρνητικά στοιχεία. Και αυτά δεν είναι απλώς η προβολή, προσωπική ή κρατική, αλλά είναι και η υγεία, είναι και η αποφυγή των ναρκωτικών, ο χουλιγκανισμός, η βία και άλλες κακές έξεις. Για να επιτευχθούν, όμως, όλα αυτά, χρειάζονται χρήματα, που δεν μπορεί το κράτος να καλύψει από μόνο του.

Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι αν θα δεχθούμε την εμπορευματοποίηση ή όχι. Αυτή είναι δεδομένη. Το θέμα είναι πώς θα μπορέσουμε να την ελέγξουμε, γιατί είναι γεγονός πως, αν αφεθεί ανεξέλεγκτη, τότε μπορεί να υποτάξει ολόκληρο το φάσμα του αθλητισμού και θα χαθούν τα οποιαδήποτε θετικά αποτελέσματα, αφού θα αλλοιωθεί η ουσία του.

6 Οκτωβρίου 2007

Αθλητισμός και ΜΜΕ

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Σε μια εποχή, που η σύγχρονη τεχνολογία και η πρόοδος στον τομέα της καθηλώνουν εκατομμύρια ανθρώπους για πολλές ώρες μπροστά στην τηλεόραση, είναι ανάγκη να εξετάσουμε τις σχέσεις Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας και Αθλητισμού. Σίγουρα, η προσέγγιση στο θέμα αυτό απαιτεί ρεαλισμό και αποδοχή πραγματικοτήτων. Τα Μέσα διαδραματίζουν σήμερα έναν πολύ σημαντικό ρόλο όχι μόνο στο κεφάλαιο της απλής πληροφόρησης, αλλά και στη διαμόρφωση χαρακτήρων.

Αναμφίβολα θα πρέπει να δεχτούμε τον καταλυτικό ρόλο που έχουν τα ΜΜΕ σήμερα στον άνθρωπο. Από μια απλή φωτογραφία μέχρι την παρουσίαση ενός απλού ντοκιμαντέρ ή τη μετάδοση μεγάλων αθλητικών γεγονότων. Αν, όμως, κάνουμε θέση κοινά αποδεκτή αυτήν την παραδοχή για το ρόλο των Μέσων, θα πρέπει από την άλλη να σταθούμε με ιδιαίτερη προσοχή στο μεγαλύτερο κοινωνικό φαινόμενο του αθλητισμού.

Στη διαχρονική τους πορεία τα δυο αυτά κεφάλαια έχουν σημεία επαφής, βασικούς κοινούς άξονες, αλλά και σημεία συμπόρευσης. Όλα τα Μέσα προβάλλουν τα διάφορα αθλητικά προγράμματα γνωρίζοντας ότι αυτό αρέσει στους αναγνώστες, ακροατές και τηλεθεατές. Αυτή είναι μια πραγματικότητα. Μια άλλη, όμως, πραγματικότητα λέει ότι ο αθλητισμός σε παγκόσμια κλίμακα δεν θα γνώριζε τη σημερινή του ανάπτυξη, χωρίς την απαιτούμενη τοπική και διεθνή προβολή.

Ανεπιφύλακτα η ομαλή και αρμονική συμπόρευση των ρόλων που έχουν να διαδραματίσουν τα δυο αυτά κεφάλαια στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου είναι επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε. Και αυτό φαίνεται μέσα από τη διαχρονικότητα του αθλητισμού, όπου τον Ολυμπιονίκη τον διαφήμιζαν οι ίδιοι οι άνθρωποι, ρίχνοντας τα τείχη.

Σήμερα που τα ΜΜΕ μέσα στη μάχη για ποιοτική και σφαιρική ενημέρωση διαθέτουν εκατομμύρια, αναζητούν και την εμπορική πλευρά των θεμάτων που καλύπτουν και ο Αθλητισμός αναδεικνύεται σε ένα εμπορικό θέμα. Χρειάζεται, λοιπόν, προσοχή μήπως η ανεξέλεγκτη προβολή και υπερπροβολή από τα ΜΜΕ εκφυλίζει το ίδιο το πνεύμα του Αθλητισμού. Μια συγκεκριμένη διαχωριστική γραμμή, μεταξύ της εμπορευματοποίησης και της διατήρησης του αθλητικού πνεύματος, θα πρέπει πάντα να αναδεικνύεται.

29 Σεπτεμβρίου 2007

Αθλητική δικαιοσύνη και αγωγή

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Ένα θέμα το οποίο παραμένει συνεχώς στην επικαιρότητα είναι αυτό της αθλητικής δικαιοσύνης. Έχουν εκφρασθεί και εκφράζονται πολλές απόψεις για το πώς θα πρέπει ν' απονέμεται η αθλητική δικαιοσύνη και ακόμα για τον τρόπο λειτουργίας της.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το θέμα είναι σημαντικό και σοβαρό. Στην Κύπρο, όμως, το θέμα έχει ξεπεράσει κάποια όρια. Η αθλητική δικαιοσύνη θα πρέπει για τον κάθε ένα που ασχολείται σοβαρά με τον αθλητισμό, να είναι το έσχατο βήμα. Επικρατεί η αντίληψη ότι τα πάντα μπορεί να τα ρυθμίσουν τα δικαστήρια (αθλητικά και μη) και ότι τα πάντα εξαρτώνται από αυτά. Ξεχνούμε όμως ένα βασικό, ότι ο αθλητισμός στη σημερινή του εξέλιξη είναι περισσότερο αγωγή. Επομένως, εκείνο το οποίο χρειάζεται είναι η αθλητική αγωγή, για να μη φτάνουμε στο έσχατο βήμα, δηλ., στην καταφυγή στα δικαστήρια.

Βέβαια ένας λόγος που υπάρχει αυτή η συχνότητα στην καταφυγή στη δικαιοσύνη, είναι το γεγονός ότι υπάρχει μια ασάφεια για το τι ισχύει. Δεν υπάρχει ακόμα ενιαία αθλητική νομοθεσία, που να καθορίζει επακριβώς για τις ευθύνες και υποχρεώσεις του καθενός που ενεργοποιούνται στο αθλητικό γίγνεσθαι της Κύπρου.

Παρόλ' αυτά, αν υπάρχει σωστή αθλητική αγωγή, η αθλητική δικαιοσύνη θα αποτελεί απομακρυσμένη περίπτωση. Η αγωγή μέσω του αθλητισμού είναι βασικός παράγοντας της όλης εκπαίδευσης και ακόμα της μόρφωσης. Είναι σ' αυτόν τον τομέα που θα πρέπει να προσβλέπουμε. Θα πρέπει η αθλητική αγωγή ν' αποτελέσει βασικό στοιχείο της όλης εκπαίδευσης, γιατί εκτός του ότι θα βοηθήσει στην καταστολή όλων των μειονεκτημάτων του αθλητισμού, αποτελεί σίγουρα και θετικό στοιχείο στη διαμόρφωση της κοινωνίας μας.

Τα δικαστήρια δεν δίνουν λύσεις σε καίρια προβλήματα του αθλητισμού. Μόνο η θεσμοθέτηση και η αθλητική αγωγή θα δημιουργήσουν εκείνες τις προϋποθέσεις για σωστή άθληση, απαλλαγμένη από τα μειονεκτήματα. Τα κακώς έχοντα στον αθλητισμό είναι απόρροια της κοινωνίας και η κοινωνία έχει την ευθύνη να τ' αντιμετωπίσει μέσα από την αγωγή και εκπαίδευση.

22 Σεπτεμβρίου 2007

Τα οφέλη του αθλητισμού επηρεάζουν τον άνθρωπο

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Τα καλά αποτελέσματα του αθλητισμού αποκτώνται και γίνονται βίωμα στο άτομο, μόνο αν αυτό ασκείται με βάση τις αθλητικές αξίες, το πνεύμα και αν ακολουθεί πιστά -σε όλη την αθλητική του πορεία- τους κανόνες του ευγενικού αγώνα, την άμιλλα, την αποδοχή και συναδέλφωση. Ο αθλητισμός, αν ενταχθεί μέσα σε εκπαιδευτικά και παιδαγωγικά πλαίσια, σίγουρα θα επηρεάσει τη διαμόρφωση των χαρακτήρων.

Τα οφέλη, τα οποία αντικειμενικά μπορούν να προέλθουν από την άθληση, είναι πολλά, κυρίως όμως επηρεάζουν το άτομο στην ανθρώπινή του υπόσταση. Όταν ο αθλητισμός γίνεται σύμφωνα με το πνεύμα και τις αρχές του, το άτομο είναι ψυχολογικά προετοιμασμένο να κρατά κάτω από τον έλεγχό του τις βίαιες βιολογικές και σωματικές αντιδράσεις. Ο σωστός αθλητής διακρίνεται από τη συνεχή προσπάθειά του να πραγματώσει μια δυναμική ενότητα όλων των ψυχικών-πνευματικών και σωματικών τάσεων. Το πιο σημαντικό σ' αυτόν το σύνδεσμο είναι να επιτευχθεί προοδευτικά το ευεργετικό αποτέλεσμα, δηλ. να αλλάζει το άτομο τη φυσική του επιθετικότητα και τη δίψα να κυριεύει τους άλλους, που είναι βαθιά ριζωμένη στο υποσυνείδητό του με την παρόρμηση για δημιουργία. Ολοκληρώνει το άτομο ψυχολογικά την προσωπικότητά του, μόνο αν καταφέρει να μετατρέψει αυτή την εσωτερική, βίαιη, τάση σε ένα σχέδιο ζωής και να προχωρήσει έτσι στην πραγμάτωση καθορισμένων, συγκεκριμένων στόχων.

Ο γνήσιος και σωστός αθλητισμός επηρεάζει καθοριστικά την τάση συμπεριφοράς των συναγωνιστών σε όλους τους τομείς της ατομικής και συλλογικής ζωής.

Συμβάλλει στην υπερνίκηση μιας παθητικής συμπεριφοράς, που προδίδει μια εσωτερική τάση. Η αθλητική άσκηση, μέσα στα πλαίσια των αρχών του αθλητισμού, θα εμπνεύσει ετοιμότητα στο συναγωνιζόμενο άτομο, με προσοχή στο συγκεκριμένο στόχο, και προκαλεί έντονη συγκέντρωση για επιτυχία του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος.

Είναι, λοιπόν, οι αθλητικές αξίες μια μόνιμη πρόκληση για όλους να υπερβαίνουν τα ατομικά, σωματικά και πνευματικά όρια, προς όφελος μιας διαρκούς ψηλότερης επίτευξης στον ηθικό και πνευματικό αγώνα του ατόμου.

Ο αθλητισμός, σύμφωνα με τη σύγχρονη αθλητική φιλοσοφία και αντίληψη, δεν είναι μόνο μια κατηγορία λειτουργίας και δράσης, αλλά και μια κατηγορία ύπαρξης.

15 Σεπτεμβρίου 2007

Τα ανθρώπινα όρια

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Το θέμα της υπέρβασης των ανθρωπίνων ορίων στον αθλητισμό αποτελεί βασικό στοιχείο συζήτησης σε πολλά επιστημονικά συνέδρια και προβληματίζει τους ειδικούς που ασχολούνται με τα επιμέρους θέματα και ειδικά όταν έχουν σχέση με την υγεία των αθλητών. Παρόλο που κανένας δεν μπορεί να προσδιορίσει ή και να προβλέψει τα ανθρώπινα όρια σε οποιοδήποτε τομέα, αφού αυτά εξαρτώνται τόσο από την ποιότητα της ζωής και τις γενετικές καταβολές (D.N.Α.) όσο και τη συσσώρευση γνώσεων, εντούτοις το ύψος των αθλητικών επιδόσεων προβληματίζει σοβαρά τους επιστήμονες, αν όντως έχουμε υπερβεί τα όρια και αν αυτή η υπέρβαση οφείλεται σ' άλλους παράγοντες και βιομηχανικά μέσα.

Υπάρχει όμως και η αντίθετη άποψη, που συνδέει την καταπληκτική αυτή πρόοδο στις επιδόσεις σαν μέρος του πολιτισμού. Η επιτυχία του σύγχρονου αθλητισμού σαν μορφή πολιτισμού αποδεικνύεται από την εσωτερική λογική, που αποτελεί την κινητήρια δύναμή του και ισοδυναμεί με το αξίωμα «CITIUS-ALTIUS-FORTIUS».

Αυτός ο εσωτερικός νόμος συνιστά τη δυναμική και γοητεία του αθλητισμού. Αποτελεί έκφραση του δυναμικού χαρακτήρα του πολιτισμού, ο οποίος μέσα από την επιστήμη και την τεχνολογία, έδωσε μορφή στον παγκόσμιο πολιτισμό, αλλά και στο σημερινό αθλητισμό.

Η ιδέα για μια ουσιαστικά ατελείωτη πρόοδο συνδέεται με το θεμελιώδη νόμο του πολιτισμού, που είναι η αρχή της επίδοσης. Το πλεονέκτημα, ή αν θέλετε, η χάρη του αθλητισμού πηγάζει απευθείας από την προοπτική για απεριόριστες επιδόσεις. Το πρόβλημα όμως που αντιμετωπίζεται είναι ότι, ενώ η επιστήμη και η τεχνολογία μεταμορφώνονται, το ανθρώπινο σώμα δεν μπορεί. Και αυτό όχι γιατί σήμερα κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο, αλλά γιατί ο πειρασμός για μεταχείριση του ανθρώπου σαν μηχανή συγκρούεται με θεμελιώδεις αντιλήψεις.

Πρέπει να θεωρηθεί σαν δεδομένο αλλά και σαν κανόνας διαβίωσης ότι δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να ξεπερνάμε τα όρια που έθεσε η φύση. Το ερώτημα όμως που τίθεται είναι ποια είναι αυτά τα όρια και πώς αυτά καθορίζονται.

8 Σεπτεμβρίου 2007

Η ουσία του αθλητισμού

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Πολλά έχουν λεχθεί για τις αξίες, τις ιδέες, τις αρχές αλλά και την πρακτική χρησιμότητα του αθλητισμού στη σημερινή εποχή. Αν όμως επιχειρήσουμε μια επεξήγηση του φαινομένου αυτού, θα αντιληφθούμε ότι η ουσία του αθλητισμού, οφείλεται στη φιλοσοφία που τον διέπει. Είναι μια φιλοσοφία η οποία παράλληλα με την ανάπτυξη των σωματικών ικανοτήτων αποβλέπει σε πνευματικές επιτεύξεις, με τελικό σκοπό την αρμονική καλλιέργεια του ατόμου και την τελειοποίησή του. Αποβλέπει ουσιαστικά στη διαπαιδαγώγηση του ατόμου, στη διαμόρφωση του σωματικού και πνευματικού ανθρώπινου τύπου με καλό χαρακτήρα, στη δημιουργία δηλ. αυτού που λέμε «καλού καγαθού» τύπου. Έτσι είναι φανερό ότι η φιλοσοφία του αθλητισμού έχει καθαρά παιδαγωγικό χαρακτήρα, εκπαιδευτικούς σκοπούς και επηρεάζει όχι μόνο όσους μετέχουν ενεργά, αλλά και όλο τον κόσμο.

Στην κυριολεξία, ο αθλητισμός, σαν κοινωνικό φαινόμενο, περιλαμβάνει στη σύγχρονη εποχή, την παγκόσμια κοινωνία χωρίς διακρίσεις. Καλλιεργεί το αίσθημα αλληλογνωριμίας, συνεργασίας και φιλίας, την ειλικρινή κατανόηση και τον με ίσους όρους τίμιο ανταγωνισμό. Ασφαλώς δίδει και παράδειγμα για ανταγωνισμό σε άλλα κοινωνικά επίπεδα. Ο αθλητισμός επαινεί την ατομική προσπάθεια και δεν επιτρέπει διακρίσεις. Με αυτό τον τρόπο προωθεί τη Διεθνή κατανόηση, αναπτύσσει μεταξύ των νέων την καλώς ενοούμενη ελευθερία και τη δημιουργία ιδανικής, κατά το δυνατόν, συμβίωσης. Αυτή η «ιδανική» κοινωνία βασίζεται σε ανθρώπους που κατέχουν πολύ καλά το «γνώθι σαυτόν», σε ανθρώπους που έχουν αυτοπεποίθηση, σεβασμό προς τους άλλους, πίστη στα ιδανικά, ανεξαρτησία γνώμης και σωστή και υγιή κοινωνική νοοτροπία και συμπεριφορά.

Οι αρχές του αθλητισμού αποτελούν αναλλοίωτο δείγμα. Όμως, κατά την πορεία του αθλητισμού, έχουν συντελεστεί απαραίτητες αλλαγές στην εφαρμογή των επιμέρους μεθόδων και αυτό γιατί υπήρξε ανάγκη η προσαρμογή της αθλητικής φιλοσοφίας και πρακτικής προς τις κοινωνικές, ιδεολογικές και γενικές εξελίξεις των λαών. Κύρια, όμως γιατί ο αθλητισμός έχει επεκταθεί και έχει πλησιάσει τη μεγάλη μάζα του πλήθους, έτσι ώστε να διαμορφωθεί σε σύγχρονο, αλλά και διαχρονικό φαινόμενο.

1 Σεπτεμβρίου 2007

Όραμα για τον αθλητισμό μας

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Αποτελεί γεγονός ότι ο αθλητισμός στην Κύπρο είναι αρκετά διαδεδομένος και σημαντικότατο μέρος του πληθυσμού ασχολείται ενεργά με τον αθλητισμό. Ένα άλλο, εξίσου σημαντικό μέρος, ασχολείται ερασιτεχνικά για λόγους υγείας και ψυχαγωγίας, ενώ πολλοί άλλοι εντάσσουν τον αθλητισμό στα άμεσα ενδιαφέροντά τoυς. Μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι πολύ λίγοι αγνοούν τον αθλητισμό και δεν ασχολούνται. Παραδοσιακά, οι Κύπριοι είναι φίλαθλοι και θεωρούν τον αθλητισμό σαν υγιές στοιχείο.

Ένα όμως τόσο διαδεδομένο φαινόμενο χρειάζεται προσοχή, συνεχή παρακολούθηση και αναπροσαρμογή με τις σύγχρονες αντιλήψεις. Δεν θα πρέπει να μένουμε μακριά από το τι γίνεται στο Παγκόσμιο αθλητικό στερέωμα. Πρέπει να μετέχουμε και να λαμβάνουμε τα ανάλογα μέτρα, ώστε να προλαβαίνουμε τα αρνητικά και να προσαρμοζόμαστε στα θετικά, ώστε ν' αναπτύσσεται και διαδίδεται ο αθλητισμός μας.

Η δύναμη του αθλητισμού σήμερα είναι μεγάλη. Είναι πολιτική, κοινωνική και οικονομική δύναμη. Αυτές όμως οι δυνητικές πηγές στήριξης θα πρέπει να διευρυνθούν, για ν' ανοίξουν οι πόρτες και να κερδίσει ο αθλητισμός αυτούς που παίρνουν αποφάσεις. Είναι η κατάλληλη στιγμή ν' αρχίσει μια ουσιαστική και συντονισμένη προσπάθεια για αύξηση των οικονομικών πόρων. Χρειάζονται ακόμα νέες κατευθυντήριες γραμμές και εθελοντικές ενέργειες, που θα τις αποφασίζουν άνθρωποι που βλέπουν μπροστά. Ο αθλητισμός χρειάζεται εκπαιδευτικούς που να είναι και διευθυντές.

Αποτελεί πεποίθηση ότι τα σπορ αποτελούν σημαντικό παράγοντα που θα συμβάλει στον πολιτισμό του 21ου αιώνα. Θα πρέπει να καταστεί ουσιαστικό στοιχείο της εκπαίδευσης. Ο αθλητισμός πρέπει να προστατεύει τη νεότητα και να δίνει χαρά ζωής. Ο αθλητισμός πρέπει να συνεχίσει να προσφέρει σε όλους και κυρίως στους πολιτικούς, που έχουν την ευθύνη των αποφάσεων, ένα άλλο όραμα για τους νέους και την κυπριακή κοινωνία.

Από την άλλη πλευρά θα πρέπει να εντατικοποιηθούν οι ενέργειες για καταπολέμηση του ντόμπινγκ, ώστε να μην καταστεί πρόβλημα. Ακόμη, θα πρέπει να προσέξουμε την εμπορευματοποίηση, που εισχώρησε βαθιά στον αθλητισμό έτσι, ώστε να ελέγχεται και να μην εξαρτάται απόλυτα ο αθλητισμός απ' αυτήν.

25 Αυγούστου 2007

Αθλητικό επίπεδο

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Το ζητούμενο για τον αθλητισμό είναι το επίπεδο και η προσπάθεια που πρέπει να καταβάλλεται απ' όλους τους αρμόδιους φορείς για τη βελτίωσή του. Η προσπάθεια αυτή επιβάλλεται να είναι συνεχής και να εναρμονίζεται με τα σύγχρονα δεδομένα. Βέβαια, το επίπεδο δεν καθορίζεται από ένα συγκεκριμένο τομέα, αλλά αποτελεί ένα σύνθετο παράγοντα και συνισταμένη πολλών παραμέτρων. Είναι γι' αυτό που για τη βελτίωση του επιπέδου θα πρέπει να ενεργοποιούνται όλα τα μέσα που διαθέτει ένα κράτος, είτε αυτό είναι έμψυχο δυναμικό, είτε άλλα επιμέρους μέσα, όπως η επιστήμη, η τεχνολογία και η υποδομή.

Στον καθορισμό του επιπέδου, βασικό στοιχείο αποτελεί, εκτός φυσικά από το βιοτικό επίπεδο και η παράδοση που υπάρχει, σε συνάρτηση με τη νοοτροπία και το ενδιαφέρον του κοινωνικού συνόλου. Αυτά τα δυο στοιχεία είναι μεν ουσιαστικά, όχι όμως και καταλυτικά, αφού από μόνα τους, μόνο μεμονωμένες επιτυχίες προσφέρουν.

Σημαντικό γεγονός, που δεν πρέπει ν' αγνοείται, είναι ότι ο βαθμός του επιπέδου εξαρτάται, σχεδόν απόλυτα, από τις οικονομικές δυνατότητες και την ποσότητα του έμψυχου υλικού που διατίθεται. Από κει και πέρα η όποια βελτίωση θα εξαρτηθεί από το κατά πόσον και ποιο βαθμό αξιοποιούνται οι δυνατότητες και αυξάνεται ο όγκος του έμψυχου υλικού που ασχολείται με τον αθλητισμό.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα, αν εμείς αξιοποιούμε τις όποιες δυνατότητές μας κι αν καταβάλλεται προσπάθεια για δημιουργία κι άλλων. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό έχει άμεση σχέση με τον προγραμματισμό, την οργάνωση, το νομικό πλαίσιο, τους κανονισμούς και με την εναρμόνιση με τα ασύγχρονα επιτεύγματα. Ουσιαστικά, το επίπεδο δεν καθορίζεται από μόνο του, αλλά από το τι γίνεται για τη βελτίωσή του.

Οι επιτυχίες μερικών αθλητών μας όπως του Κυριάκου Ιωάννου, του Μάρκου Παγδατή και του Γιώργου Αχιλλέως, δημιούργησαν την εντύπωση ότι έχουμε ψηλό επίπεδο. Ο αθλητισμός, όμως, μιας χώρας κρίνεται στο γενικότερο επίπεδο και όχι από μεμονωμένες επιτυχίες. Το αθλητικό επίπεδο κρίνεται από την υποδομή, τις εγκαταστάσεις, από τη μαζικότητα, από την αξιοπιστία και την ποιότητα του ανθρώπινου παράγοντα, την οργάνωση και τον προγραμματισμό. Ιδιαίτερα, όμως, από το θεσμικό πλαίσιο που θα κατοχυρώνει δικαιώματα και υποχρεώσεις και θα οδηγεί προοδευτικά, αλλά σίγουρα σε συνεχή αναβάθμιση του επιπέδου.

21 Ιουλίου 2007

Παιδί & άσκηση

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Είναι στη σύγχρονη εποχή απόλυτα κατανοητό ότι η άσκηση βοηθά σημαντικά τον κάθε άνθρωπο σε όλες τις πτυχές της ζωής του. Η υγεία, οι γενικές του ικανότητες, αλλά και η ψυχαγωγία αποτελούν παράγοντες, στους οποίους η άσκηση έχει θετική επίδραση.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η άσκηση για τα παιδιά. Η καλή φυσική κατάσταση που αποκτάται με τη συστηματική-προσεγμένη και ελεγχόμενη άσκηση, βοηθά στη διατήρηση και βελτίωση της υγείας, η οποία με άλλους παράγοντες, όπως τη σωστή διατροφή, το περιβάλλον και την κληρονομικότητα συντελούν στην αρμονική ανάπτυξη των παιδιών. Και αυτό είναι που πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητό, ιδιαίτερα από τους γονείς. Ότι, δηλ., η άσκηση αποτελεί το σημαντικότερο παράγοντα στην αρμονική βιολογική-σωματική και πνευματική ανάπτυξη του παιδιού, αφού βοηθά τα παιδιά στη βελτίωση των πνευματικών, ψυχολογικών και κοινωνικών δυνατοτήτων τους.

Στη σημερινή εποχή, όπου οι ανάγκες της ζωής και οι σύγχρονες κοινωνικές τάσεις επιβάλλουν στα παιδιά μια καθιστική ζωή (τηλεόραση, υπολογιστές, ηλεκτρονικά παιχνίδια), η άσκηση αποτελεί ίσως τη μόνη διέξοδο για την απαγκίστρωση από τις καθιστικές και βλαβερές συνέπειες.

Ο αθλητισμός και το παιχνίδι θα πρέπει να γίνει για τα παιδιά τρόπος ζωής, ώστε, εκτός των θετικών επιπτώσεων πάνω στον οργανισμό τους, να συμβάλει και στην κοινωνικοποίησή τους, απαραίτητο εφόδιο για τη μετέπειτα ζωή τους. Η δημιουργία φιλικού περιβάλλοντος, η απόκτηση νέων φίλων, η ψυχαγωγία που προσφέρει το παιχνίδι και η ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης, είναι σημαντικές παράμετροι της κοινωνικοποίησης, που μόνο μέσω της άσκησης και του παιχνιδιού αποκτώνται.

Οι συνήθειες που θ' αποκτήσουν τα παιδιά μέσω αυτής της υγιούς απασχόλησης, ιδιαίτερα, μάλιστα, αν προοδευτικά ασχοληθούν συστηματικά με ένα άθλημα, θα δημιουργήσουν θετικά βιώματα, τα οποία θα τους συνοδεύουν και προστατεύουν σε όλη τους τη ζωή.

14 Ιουλίου 2007

Αθλητισμός και ηθική

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Είναι γενικά αποδεδειγμένο ότι ο αθλητισμός επηρεάζει αλλά και επηρεάζεται από τις κοινωνικές τάσεις που επικρατούν σε κάθε εποχή. Η σύγχρονη πρακτική του αθλητισμού, επηρεασμένη από την καθημερινότητα και τις ανθρώπινες αδυναμίες, έγινε αιτία πολλές φορές να αμφισβητηθεί όχι μόνο η αξία του, αλλά και η ηθική του. Η ηθική δηλαδή που πρέπει να κυριαρχεί σε κάθε αθλητική εκδήλωση, εντός και εκτός των αγωνιστικών χωρών. Η ηθική που πρέπει να επιβάλλεται σε όλες τις ενέργειες, από όλους τους εμπλεκομένους. Βασική αιτία που συμβαίνει αυτό είναι γιατί δεν έγινε απόλυτα κατανοητό το τι είναι αθλητική ηθική ή και ακόμα αν υπάρχει ηθική στον αθλητισμό.

Στην κοινωνία, το σύνολο των αρχών και αξιών που διέπουν έναν τομέα διαμορφώνουν την ηθική του. Ο αθλητισμός ως ιδέα και φιλοσοφία είναι μόνο αρχές και αξίες. Η ευγενική άμιλλα, η αλληλογνωριμία, η κατανόηση, η αποδοχή, η καταξίωση, τα εναλασσόμενα συναισθήματα, η δημιουργία, η δημοκρατικότητα, η απόρριψη κάθε μορφής διάκρισης, είναι μερικά μόνο από τα ιδανικά που συνθέτουν τον αθλητισμό και συναποτελούν την ηθική του. Έχει, μάλιστα, ως στόχο όχι τα αγωνιστικά αποτελέσματα, αλλά την καλυτέρευση του ανθρώπου. Η αθλητική φιλοσοφία, μέσα από την ενεργό συμμετοχή, σκοπεί στην ισόρροπη ανάπτυξη του πνεύματος, της ψυχής και του σώματος. Είναι ο αθλητισμός είδος αγωγής. Αποτελεί ένα εκπαιδευτικό μήνυμα, που υπερβαίνει τα όρια του ανταγωνισμού. Η ηθική του αθλητισμού δεν δημιουργείται με κανονισμούς. Είναι υπόθεση συνείδησης.

Μπορεί σήμερα η ηθική να αμφισβητείται. Πρέπει, όμως, να αναγνωρίσουμε ότι ο αθλητισμός είναι μια από τις ισχυρότερες δυνάμεις του "ΚΑΛΟΥ" σε έναν κόσμο ατελή. Οι αντικοινωνικές τάσεις που επικρατούν δεν πρέπει να μας απομακρύνουν από το ΙΔΑΝΙΚΟ, απλά και μόνο επειδή δεν μπορούμε να το φτάσουμε. Το ότι η ηθική του αθλητισμού έρχεται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα δεν καταργεί το ιδανικό. Η μάχη πρέπει να δίδεται καθημερινά για το άριστο, το καλύτερο, περνώντας από τα στάδια αγωγής, εκπαίδευσης και εξανθρωπισμού που παρέχει ο αθλητισμός. Αποτελεί ανθρώπινο, κοινωνικό, εθνικό και πολιτικό χρέος να διαφυλαχθούν οι κανόνες της αθλητικής ηθικής.

7 Ιουλίου 2007

Η δύναμη του αγώνα

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, η ζωή είναι δύναμη, η οποία είναι ικανή να επεκταθεί και να αυξηθεί, καθορίζοντας την ποιότητα του ατόμου.

Η κίνηση στο ανθρώπινο σώμα ανανεώνει συνεχώς την παρουσία της ζωής και ο άνθρωπος μπορεί να διακρίνει το είδος της ζωής, όχι μόνο μέσω των αισθήσεων, αλλά και μέσω της νόησης και του πνεύματος.

Η πνευματική του δύναμη τού επιτρέπει να μετατρέπει την απλή κίνηση σε άσκηση και αθλητικό αγώνα. Η νοητική του, μάλιστα, δύναμη μπορεί να μεταβάλει το βάρβαρο ανταγωνισμό σε ευγενή συναγωνισμό, που αποτελεί και την πεμπτουσία της δύναμης της ζωής. Η θέση αυτή και ανάγκη για τον άνθρωπο, σιγά-σιγά αναπτύχθηκε σαν ευγενής άμιλλα και στη σύγχρονη εποχή σαν FAIR PLAΥ. Η βάση της ευγενούς άμιλλας και του FAIR PLAΥ είναι η προσπάθεια να μπορεί το άτομο να σκέπτεται και να ενεργεί, υπολογίζοντας το συνάνθρωπο. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την εκτίμηση και υπευθυνότητα απέναντι στον αντίπαλο και ένδειξη σεβασμού στους κανόνες του αγώνα και της ζωής. Κυρίως, όμως, αποτελεί μια κίνηση και μια θέση πραγματικής ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αυτοεκτίμησης και περηφάνιας.

Η βίωση των αξιών που παρέχει η άθληση, προέρχεται βασικά μέσα από τον αγώνα. Ο αγώνας αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο, αφού προκαλείται από τη νοητική και πνευματική δύναμη, συνδυάζοντας έτσι όλα εκείνα που απαιτούνται για την ολοκλήρωση του ατόμου. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να συμμετέχει το άτομο σε αθλητικούς αγώνες. Είναι, μάλιστα, σημαντικότερη η μακροχρόνια συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες ανταγωνιστικού περιεχομένου, ώστε να κινητοποιούνται ευρύτεροι τομείς δράσης με στόχο τη βελτίωση του εαυτού μας.

Ο αθλητικός αγώνας θα πρέπει, παράλληλα με την καθαρά αθλητική του μορφή, να προσβλέπει και στη διάπλαση του χαρακτήρα. Αυτό επιτυγχάνεται με την κατανόηση της υπεροχής και την ορθή χρήση της δύναμης.

Ο καλός αγώνας βασίζεται μεν στην ατομικότητα, τη νίκη και το τέλειο, μέσα όμως από μια διακεκριμένη προσωπικότητα και στα πλαίσια της κοινωνικής υπόστασης του ατόμου. Τότε, και μόνο, υπάρχει ουσία και νόημα στο αποτέλεσμα του αγώνα.

30 Ιουνίου 2007

Ευρωπαϊκός νόμος για τον αθλητισμό

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Παρόλο που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συμπεριλαμβάνει τα ΣΠΟΡ, σαν καθ' εαυτό «ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ» (Sport as such) στις αρμοδιότητές της, εντούτοις σε κάποιες περιπτώσεις που εμπλέκονται τομείς της αρμοδιότητάς της, όπως οι εργασιακές σχέσεις και τα οικονομικά, οι παρεμβάσεις της είναι καθοριστικές. Παράδειγμα η περίπτωση του ΜΠΟΣΜΑΝ, που άλλαξε όλα τα δεδομένα στον ευρωπαϊκό αθλητισμό.

Φαίνεται, όμως, ότι ο ισχυρός αντίκτυπος από την υπόθεση Μπόσμαν, αλλά και οι πολλές προεκτάσεις του αθλητισμού σε τομείς άμεσου ενδιαφέροντος της Ε.Ε. ανάγκασε την επιτροπή να μπει ενεργά στον αθλητισμό, όσο αφορά τουλάχιστον τα 27 μέλη της. Η αρμόδια επιτροπή έχει ετοιμάσει νομοσχέδιο, το οποίο αναμένεται να εγκριθεί στις 4 Ιουλίου και θα υποβληθεί στο Κοινοβούλιο εντός του 2008. Το νομοσχέδιο είναι σημαντικό, όχι μόνο για το περιεχόμενό του, αλλά και γιατί σαν νόμος της Ε.Ε. είναι πιο πάνω από κάθε εθνικό νόμο. Επίσης είναι σημαντικό γιατί θα υπάρξει ενιαία αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Ο νόμος έχει ονομασθεί «ΛΕΥΚΗ ΧΑΡΤΑ» και καλύπτει θέματα που έχουν άμεση σχέση με κοινά προβλήματα που απασχολούν τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. Ο νόμος καλύπτει θέματα σχετικά με την ασφάλεια των γηπέδων, της ιδιοκτησίας των συλλόγων, τα οικονομικά τους, το εργατικό δίκαιο, το ντόπινγκ, αλλά και θέματα που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα, κοινωνικά προβλήματα και οικονομικές προεκτάσεις.

Βασικές παράμετροι του Ευρωπαϊκού Νόμου αποτελούν: (1) Οι τρόποι καταπολέμησης της ΒΙΑΣ και του ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, (2) Η καταπολέμηση του ΝΤΟΠΙΝΓΚ όπου, σύμφωνα με το νόμο, οι παραβάτες θα αντιμετωπίζονται σαν χρήστες ναρκωτικών (3) Η πάταξη του παράνομου στοιχήματος (4) Η ρύθμιση της κατανομής των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Σημαντικό μέρος της νομοθεσίας καλύπτει ο ανθρώπινος παράγοντας, δηλ. οι αθλητές, για τους οποίους υπάρχουν ειδικές διατάξεις για τους διεθνείς παίκτες και τα δικαιώματα αυτών και των συλλόγων τους από τη συμμετοχή τους στις εθνικές ομάδες. Πρoβλέπoνται, επίσης, ρυθμίσεις για τις μεταγραφές και ειδικό νομικό πλαίσιο για τους ατζέντηδες. Γίνεται ακόμα ανάλυση του όρου «γηγενής» αθλητής και της ειδικής διάταξης της ΟΥΕΦΑ για υποχρεωτική συμμετοχή γηγενών αθλητών στα πρωταθλήματα και εξετάζεται κατά πόσο συγκρούεται με το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

23 Ιουνίου 2007

Οι στόχοι της φυσικής αγωγής

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Πολλά έχουν λεχθεί σχετικά με το θέμα των ωρών διδασκαλίας του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής στα σχολεία της Μέσης Εκπαίδευσης. Όλοι συμφωνούν ότι η Φ.Α. έχει υποβαθμισθεί και πως, υπό τις συνθήκες που γίνεται, δεν εξυπηρετεί τους στόχους για τους οποίους συμπεριελήφθη στο αναλυτικό πρόγραμμα της Εκπαίδευσης. Δυστυχώς δεν έχει γίνει κατανοητή η ανάγκη άσκησης των μαθητών σε τακτική βάση ώστε να επιτυγχάνονται οι στόχοι και να καλύπτονται οι φυσιολογικές ανάγκες των μαθητών. Αντί αυτού, επικρατεί ένα καθ' όλα γνωσιολογικό σύστημα και παραβλέπεται το γεγονός ότι η Φ.Α. συμβάλλει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο στην ομαλή πνευματική-ψυχολογική και σωματική ανάπτυξη των μαθητών, αλλά και στο ότι συμβάλλει καθοριστικά και στην επίτευξη του γενικότερου σκοπού της εκπαίδευσης, που είναι η αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των διανοητικών και ψυχοσωματικών δυνάμεων των μαθητών, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες και να ζήσουν δημιουργικά.

Αν αναλύσουμε τους στόχους της Φυσικής Αγωγής για το Γυμνάσιο και Λύκειο θα δούμε πόσο απαραίτητη είναι για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη των μαθητών, αφού έχουν άμεση σχέση με τις ανάγκες των νεαρών μαθητών σε όλους τους τομείς της εκπαίδευσής τους.

Πρώτος στόχος της Φ.Α. είναι ο ΚIΝΗΤIΚΟΣ-ΕΚΦΡΑΣΤIΚΟΣ, που εκφράζει το βασικότερο στοιχείο της εκπαίδευσης, δηλ.το μαθησιακό στοιχείο. Στον τομέα αυτό, η Φ.Α. συμβάλλει στη βελτίωση της κινητικής συμπεριφοράς και επιδρά στην ανάπτυξη διαφόρων κέντρων του εγκεφάλου, απαραίτητων για τη μάθηση, αφού επιτυγχάνεται η ανάπτυξη του νευρικού ιστού και αναπτύσσει το κέντρο του εγκεφάλου.
Ο ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ-ΥΓΙΕΙΝΟΣ στόχος συμβάλλει στην προαγωγή της επιδεξιότητας, της πρόληψης μορφολογικών παραμορφώσεων και λειτουργικών ανεπαρκειών, ώστε ο μαθητής να βοηθείται σε όλες τις σχολικές του υποχρεώσεις.

Ο τρίτος στόχος είναι ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ-ΗΘΙΚΟΣ, όπου με τις ομαδικές αθλητικές δραστηριότητες καλλιεργείται η θέληση, η επιμονή, ο σεβασμός, η συνεργασία και η κοινωνικοποίηση των μαθητών.

Η ανάπτυξη των θεωρητικών γνώσεων, απαραίτητων για την ωρίμανση, επιτυγχάνεται μέσω του ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ και ΓΝΩΣΤΙΚΟΥ στόχου. Βοηθά τους μαθητές στην όλη εκπαίδευση και αποτελεί βασικό στοιχείο της Φ.Α. Τέλος, ο ΒIΩΜΑΤΙΚΟΣ στόχος, αξιοποιεί τον ελεύθερο χρόνο και την αυτοματοποίηση των κινητικών και άλλων δραστηριοτήτων.

Η επίτευξη, όμως, των στόχων αυτών, είναι κατορθωτή, όπως επιστημονικά έχει αποδειχθεί, εφ' όσον η Φυσική Αγωγή καλύπτει τουλάχιστον τρεις ωριαίες διδασκαλίες την εβδομάδα, διαφορετικά δεν έχει καμία ωφέλεια.

9 Ιουνίου 2007

Για μια καλή κοινωνία

του ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Ο αθλητισμός δεν είναι συνηθισμένο κοινωνικό φαινόμενο που δημιουργήθηκε και λειτούργησε με τον ίδιο περίπου τρόπο όπως και οι άλλοι κοινωνικοί τομείς και στοχεύει μόνο σε αγωνιστικές επιτεύξεις. Είναι κάτι πολύ περισσότερο και οι φιλοδοξίες του αθλητικού κινήματος ξεπερνούν κατά πολύ την επίτευξη κάποιου συγκεκριμένου στόχου, αν και θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι είναι η ιδιότητα των στόχων που καταξίωσε τον αθλητισμό.

Ο αθλητισμός στη γνήσιά του μορφή, όπως δηλ. πρέπει να αντιμετωπίζεται, είναι ένας δυναμικός καταλύτης στην κατανόηση μεταξύ των λαών, μια δύναμη υπέρ του σεβασμού των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι ο στυλοβάτης του ανθρωπισμού και του διαλόγου ανάμεσα στις διάφορες κουλτούρες για τη συνεργασία και την ειρήνη. Άλλωστε, η παράγραφος 5 των θεμελιωδών αρχών του σύγχρονου Ολυμπιακού Χάρτη, που αποτελεί και την πεμπτουσία του αθλητισμού, αναφέρει καθαρά: "Το αθλητικό κίνημα αγκαλιάζει Οργανισμούς, αθλητές και άλλα πρόσωπα που συμφωνούν και καθοδηγούνται από τις αρχές του Ολυμπισμού".

Η δε επόμενη παράγραφος υπογραμμίζει: "Στόχος, είναι να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός ειρηνικού και καλύτερου κόσμου μέσα από την εκπαίδευση των νέων, μέσω των σπορ που διεξάγονται χωρίς οποιαδήποτε διάκριση στα πλαίσια του Ολυμπιακού Πνεύματος, το οποίο απαιτεί αμοιβαία κατανόηση σε συνθήκες φιλίας, αλληλεγγύης και τίμιου παιχνιδιού".

Ίσως όλα αυτά να φαντάζουν θεωρίες και πρακτικά απραγματοποίητες θέσεις. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτή είναι η ουσία του αθλητισμού όπως εξελίχτηκε. Η αγωνιστική δραστηριότητα δίνει την ευχέρεια, χωρίς να το θέλουμε να βιώσουμε αυτά τα μηνύματα και κυρίως να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Αυτός, μάλιστα, είναι ο απώτερος στόχος του αθλητισμού. Μέσω της άθλησης να μας κάνει καλύτερους. Και οι καλύτεροι άνθρωποι σίγουρα συναποτελούν την καλύτερη κοινωνία.

2 Ιουνίου 2007